Ik ben mezelf kwijtgeraakt in een relatie. Ik kan er uitgebreid over meepraten.
Maar hoe raak je jezelf eigenlijk kwijt?
Want volgens mij word je niet op maandagochtend wakker en denk je: vanaf vandaag zet ik alles wat ik zelf belangrijk vind aan de kant.
Het gaat waarschijnlijk veel geleidelijker. Je zegt een afspraak af omdat je partner vrij is. Je gaat vaker mee naar dingen die de ander leuk vindt. Je past je planning aan.Je ziet bepaalde vrienden wat minder. Je slikt iets in omdat je geen discussie wilt.
En op zichzelf hoeft daar helemaal niets mis mee te zijn.
Sterker nog, aanpassen lijkt mij een normaal onderdeel van een relatie.
Je houdt rekening met elkaar, maakt gezamenlijke keuzes en soms krijgt wat jij wilt even minder ruimte omdat iets anders belangrijker is. Dat is niet automatisch jezelf verliezen. Dat is samenleven.
Maar er bestaat wel een verschil tussen aanpassen en jezelf steeds verder verlaten.
Jezelf verliezen in een relatie betekent eigenlijk dat je eigen voorkeuren, grenzen, behoeften en delen van je identiteit steeds minder ruimte krijgen binnen het leven dat je samen opbouwt.
En juist omdat dat meestal geleidelijk gebeurt, merk je het niet altijd meteen.
Je hobby verdwijnt niet omdat iemand zegt dat je ermee moet stoppen. Je doet het gewoon steeds minder. Je vriendschappen zijn niet ineens weg. Je zegt alleen wat vaker af. Je mening verandert misschien niet eens. Je spreekt hem alleen minder uit.
En misschien zit daar wel een belangrijk signaal: hoeveel ruimte neem jij nog in binnen je eigen relatie?
Kun je zeggen: “Ik wil vanavond liever iets anders doen”? Kun je een weekend plannen zonder je schuldig te voelen? Heb je nog dingen die alleen van jou zijn?Kun je ergens anders over denken dan je partner zonder meteen de sfeer te willen herstellen?
En wanneer jij jezelf steeds aanpast, waar doe je dat dan eigenlijk voor? Omdat je graag rekening houdt met iemand van wie je houdt? Of omdat je bang bent voor irritatie, afstand, ruzie of misschien zelfs afwijzing?
Hmm, dat lijkt mij toch een verschil..
Want veranderen binnen een relatie is niet verkeerd. Misschien ontdek je nieuwe interesses, worden andere dingen belangrijker of past het leven dat je samen opbouwt inmiddels veel beter bij je dan het leven dat je daarvoor had.
Maar die verandering mag óók van jou zijn.
Dus kijk af en toe eens naar het leven dat je samen hebt opgebouwd en stel jezelf een simpele vraag:
Als ik mijn relatie even wegdenk, herken ik mezelf dan nog in de persoon die ik ben geworden?
Want samen één leven bouwen is mooi. Maar hoeveel van jezelf wil je daarvoor eigenlijk inleveren?
