Wist jij dat 77% van de mensen die een relatiebreuk heeft meegemaakt zegt dat het daadwerkelijk uitmaken van een relatie moeilijk is?
En daar begint het niet eens. Uit hetzelfde onderzoek van YouGov blijkt dat 46% het al moeilijk vindt om te herkennen wanneer een relatie op het punt is gekomen waarop het misschien beter is om uit elkaar te gaan.
Weet jij wat het beste moment is?
Ik denk persoonlijk dat het beste moment om uit elkaar te gaan is wanneer je de ander niet meer respecteert. Ik bedoel het moment waarop je structureel anders naar iemand bent gaan kijken. Je neemt diegene niet meer serieus, je hebt weinig waardering meer voor wie iemand is, je praat misschien anders over je partner wanneer diegene er niet bij is en dingen die je vroeger nog kon begrijpen, beginnen je vooral tegen te staan.
Aantrekkingskracht kan veranderen en misschien zelfs weer terugkomen, daar geloof ik in. Je kunt een periode minder verbonden zijn, elkaar kwijtraken en elkaar later opnieuw vinden. Maar respect vind ik iets anders.
Als ik iemand niet meer respecteer, vraag ik me af wat er dan nog overblijft om samen op verder te bouwen. Want, hoe voer je nog een eerlijk gesprek als je de mening van de ander eigenlijk niet meer serieus neemt? Hoe los je iets op wanneer je diep vanbinnen denkt dat diegene toch niet verandert? En hoe blijf je liefdevol naar iemand kijken wanneer je eigenlijk steeds minder waardering voelt voor de persoon naast je?
Tegelijkertijd snap ik heel goed waarom weten dat een relatie niet meer bij je past nog iets totaal anders is dan daadwerkelijk vertrekken. Je hebt misschien een heel leven samen opgebouwd. Een huis. Kinderen. Families die met elkaar verweven zijn. Een gezamenlijke rekening. Vakanties die al geboekt zijn. Vrienden die jullie vooral als stel kennen. Misschien ben je al tien of twintig jaar niet alleen geweest en heb je werkelijk geen idee hoe je leven eruit zou zien zonder die ander.
Dan beëindig je niet alleen een relatie. Je haalt een compleet leven uit elkaar.
En misschien zit precies daar een deel van de reden waarom weggaan zo moeilijk kan zijn. Want op een gegeven moment ben je niet meer alleen aan het nadenken over de vraag: wil ik nog bij deze persoon zijn? Je denkt tegelijkertijd aan waar je moet wonen, hoe het financieel moet, wat het met de kinderen doet, wat je omgeving ervan vindt, of je ooit nog iemand ontmoet en of je überhaupt zin hebt om helemaal opnieuw te beginnen.
Maar zijn dat redenen om voor iemand te kiezen, of redenen waarom vertrekken moeilijk is?
Dat vind ik een belangrijk verschil.
Dus stel dat we dat allemaal voor één moment zouden kunnen weghalen.
Als alle praktische zaken morgen geregeld zouden zijn, zou je dan nog steeds voor je relatie kiezen?
Je woning is geregeld. Financieel red je jezelf. De kinderen zijn oké. Niemand in je omgeving heeft er een mening over en je hoeft je geen zorgen te maken over wat er daarna komt. Zelfs opnieuw daten halen we voor het gemak even uit het verhaal.
Er zijn geen consequenties waar je rekening mee hoeft te houden.
Alleen jij en de persoon met wie je nu bent.
Zou je dan nog steeds willen blijven?
Misschien is je antwoord onmiddellijk ja. Misschien besef je juist door die vraag hoeveel je nog voor iemand voelt en dat alle twijfel niet betekent dat je weg wilt.
Maar misschien merk je ook dat je antwoord verandert zodra alles eromheen wegvalt.
En dat betekent niet dat je morgen je koffers moet pakken. Het betekent alleen dat je misschien iets hebt ontdekt over de redenen waarom je nog in je relatie zit.
Want er zit voor mij wel een verschil tussen ik wil jou niet kwijt en ik wil het leven dat ik ken niet kwijt.
Ik ben benieuwd: waar ligt voor jou het punt waarop je niet meer probeert om een relatie te herstellen, maar erkent dat het genoeg is geweest?
